I really like this poem because it captures what it must have been like for her to have been having an affair with an elusive man. It’s quite a simple poem in the Dutch with an abab rhyming scheme which I wasn’t able to match in English but I tried to keep to rhymes and half-rhymes where I could.
‘Encounter’
To see you so: discouraged, defeated,
so lonely, so devoid of hope,
I can hardly bear this ache so deep;
so desperate is this life we lead.
I see your narrow face, your weary eyes,
I feel the strain in your every word,
and endless compassion grows inside,
a love, which nothing dare disturb.
I ‘d give my soul to care for you,
to satisfy your unspoken desire,
to be your joy, your inner fire,
to make a man, strong and true.
But I can only watch distantly:
this deep gulf between you and me,
my hands grasp fruitlessly in the dark
for happiness – we’ re too far apart…
“Ontmoeting”
Je zó te zien: zo moedeloos, geslagen,
zo eenzaam, zo volkomen zonder hoop,
dat doet me pijn – ik kan het haast niet dragen;
zó uitzichtloos is onze levensloop.
Ik zie je smal gezicht, je moede ogen,
ik voel de spanning achter ieder woord,
en in mij groeit een eindloos mededogen,
een liefde, die door niets ooit wordt verstoord.
Wat zou ik zielsgraag voor je willen zorgen,
vervullen elke onuitgesproken wens,
je moed en vreugde geven, elke morgen,
je maken tot een sterk, gelukkig mens.
Maar ik mag enkel uit de verte kijken:
een diepe kloof ligt tussen jou en mij,
mijn handen kunnen enkel vruchtloos reiken
naar het geluk – ik kan er toch niet bij…
very nice to finde finaly doutch poetry, live in Holand but still dont know much about doutch poets.